... دختری به طعم ِ خاک

917

siahesiah — Tue, 22 Dec 2009 16:32:46 GMT

می رفت و آتش به دلم می زد نگاهش ...

...

آهنگ ها ... آهنگ های لعنتی ...

916

siahesiah — Tue, 22 Dec 2009 05:53:05 GMT

من هنوز هم توی ِ ماگ ِ خپلم را پررررر می کنم از چای ِ سبز و عسل ... می روم می نشینم روی ِ زمین ... تکیه می دهم به دیوار ... زانوهام را جمع می کنم توی شکمم ... ماگم را دو دستی می گیرم ... غرررررق می شوم توی ِ فکرهام ...

تو چی ؟ ...

چقددددر دور افتاده ایم ....

915

siahesiah — Mon, 21 Dec 2009 22:56:41 GMT

شب ِ یلدا های روزهای بچگی ، عجیب رنگی و پر هیاهو بوده برای من ... نمی دانم از کی سرمای ِ زمستان قدم گذاشت توی ِ شب ِ یلداهامان ... توی ِ تولد هامان ... توی چهارشنبه سوری هامان .. توی روزهای ِ اول عید و سبزی پلو ماهی و مهمانی های خیلی شلوغ ... یادت هست دنا ؟ ...

یکهو و بی هوا ، عمو ها یکی یکی پراکنده شدند این ور و آن ور ِ دنیا ... کمی بعدترش ، سایهء سرد ِ اعدام و زندان و بی خبری ، پهن شد روی ِ زندگی همه مان ... اول عمو سعید رفت و برنگشت ... بعد ترش عمو نریمان رفت و ... درست که برگشت ، اما ... جوری که هیچ کداممان نمی شناختیمش ... بعدترش عمو نادر ... بعدترش بابا ... بعدترش قصهء به هم ریختن ِ مطبِ مام ، شد دلهرهء هر هفته مان ... بعدترش عمو احمد ، آمد و از در ِ لعنتی ِ فرودگاه بیرون نیامد ... بعدترترش خاله مینو را چند شب نگه داشتند ... بعدترش بچه ها که رفته بودند ، می ترسیدند بیایند و هی دور تر و دور تر شدیم ... و یک دل تنگی ِ بزرگ ماند و ما که روز به روز بزرگ تر می شدیم و کینه هامان هم بزرگ تر ...

پوووووووووف ...

چقدددر دلهره آوردید توی ِ زندگی هامان ... لعنتی ها ...

دلم برای ِ آن روزها و آن جمع و همهء انها که پسوند "عمو" داشتند و قدِ تمام ِ دنیا ، مهربانی و محبت توی ِ دلشان بود ، تنگ شده ...

یلدای ِ همه مبارک ...

در این شب یلدا ...

siahesiah — Mon, 21 Dec 2009 22:30:05 GMT

در این شب یلدا ز پی ات پویم ...

...

خیلی نوشتم ... همه را اما حذف کردم ... بماند برای ِ دل ِ خودم ...

913

siahesiah — Fri, 18 Dec 2009 03:32:59 GMT

بالاخره آمدی دنا ... چقددددر طول کشید نبودنت این بار ...

می دانی لعنتی ؟ جوراب ِ پشمالوی ِ رنگی خریدن ، فقط دنا می خواهد و بس ... که برویم میان ِ آن همه جوراب ... تو هی دستت را فرو کنی توی جوراب ها و بگویی گرمند یا نه ... و من آخر ِ سر دقیقا همانی که تو نه رنگش را دوست داشته ای نه به نظرت گرم می امده انتخاب می کنم و جیغت را در می اورم ...

حالا من هیچی ... دلت آمد یلدا را چهار هفته نبینی ؟ ...

یلدا ...

siahesiah — Fri, 18 Dec 2009 03:29:45 GMT

آرامم ...

دخترک خوابیده ... دلم براش پرپر می زند ... نیم ساعت که می خوابد دلم براش تنگ می شود ... می روم می نشینم کنارش ، گوش می دهم به صدای ِ نفس هاش که آرامش بخش ترین آهنگِ دنیاست ... غرررررق می شوم توی ِ لطافت ِ دستهای ِ کوچکش ... توی ِ صورتی ِ لبهاش ... ناخن های کشیده اش ... مژه های بلندش ... دلم می خواهد مدام چشم های سیاه و مژه های بلندش را به رخِ دنیا بکشم ... که ببینید دخترکم چقدر قشنگ است ! ...

دیوانه ام ... می دانم ... اما دخترکم برای ِ من ، قشنگ ترین موجودِ دنیاست ...

چیزی به شب ِ یلدا نمانده ...

ت ن

siahesiah — Wed, 16 Dec 2009 02:51:04 GMT

هنوز هم "بی نام و نشان " ها حالم را بد می کنند .... هنوز هم "بی نام و نشان ها " دلهره می آورند برام ... هنوز هم شما "بی نام و نشان های" لعنتی حالم را به هم می زنید ...

توی سرم تیر می سوزد ... پشتم تیر می کشد ...

تو که اسم نداری ، نشان نداری ، یعنی شهامت نداری ... یعنی یک جای کار می لنگد ... یعنی یک چیزی را چنهان می کنی ... یک چیزی را به بزرگی ِ وجود ِ یک ادم ...

دست هام یخ کرده و دارم اینها را می نویسم ... یعنی که آنقدددددر ترسیده ام و بغض کرده ام و دنبال ِ ردِ آدم های قدیم و جدید ِ قصه ام توی این همه بی نام و نشان گشته ام که ، خسته و درمانده ، نشسته ام به گریه کردن ... که کدام آدم ِ .. دست هاش را حلقه کرده دور ِ گردنم و نه آنقدر محکم می فشارد که خفه شوم و خلاص ، نه دستهای لعنتیش را از دور ِ گردنم برمی دارد ...

پووووووف ....

910

siahesiah — Tue, 15 Dec 2009 00:13:17 GMT

زمستان اینجا ، طولانیست ... آنقدر طولانی که یک روزهایی حتی از شال گردن هاو جوراب ها و دستکش های رنگارنگ خسته می شوی که با چه صبر و حوصله ای رنگ های توش را با لباس هایی که داری ، ست کرده ای و بعد خریده ایشان تا هر لباسی که می پوشی ، شال گردن و دست کش و کلاه و جوراب ِ خودش را داشته باشد ... که دلت برای ِ خودت بلرزد بس که توی آنهمه رنگ ، خوشگل می شوی ...

زمستان تازه آمده انگار ... یا من تازه حس اش کرده ام ... هر چه باشد ، خسته ام هنوز هیچی نشده ... نمی دانم چرا مدام سردم می شود ... دستهام سرد است و انگشت های پام ، گز گز می کند از سرما و نوک دماغم ، یخ ِ یخ است ... پتوی ِ سبزم را می پیچم دورم و می روم می نشینم لبهء ِ پنجره ... ماگ ِ خپلم را پر می کنم از چای ِ سبز و عسل و می گیرمش توی ِ دو تا دستهام ... که گرم شوند ... اما ... فایده ای ندارد انگار ...

خانه ساکت ِ ساکت است ... فقط صدای تیک تیک قطره های بارون میاد ... هر چند ... من به صداهای خانه مان ، عادت کرده ام ... نه دیگر صدای خرت خرت توی کمد های آشپزخانه از جا می پَرانَدَم ، نه دیگر صدای ملایم شر شر ِ آبی که هنوز نمی دانیم از کجاست ، گوش هام را تیز می کند ، نه صدای قدم های آدمِ خیالی ای که توی ِ خانه راه می رود و هیچ عین ِ خیالش نیست که من با یک زیرپوش ولو شده ام روی مبل و نا ندارم وول بخورم ، آزارم می دهد ... این صداهای ِ لعنتی ، حالا شده اند جزئی از زندگیم ... اما این روزها ، همین صداها هم نیست ... انگار آدمک ِ خیالی ِ خانهء ما هم خسته است و یک گوشه نشسته ... نه دست به چیزی می زند ، نه توی ِ اتاقهای بالا راه می رود ، و نه توی کمد های آشپزخانه دنبال ِ چیزی می گردد ...

چای ِ سبز و عسلم را سر می کشم ... گرمای ِ مطبوعی می دواند توی ِ وجودم ...

من چرا بغض کرده ام ؟ ...

909

siahesiah — Mon, 14 Dec 2009 23:44:12 GMT

آیدا نوشته بود :

می‌خواهی خودت را بهتر از هميشه بشناسی؟ بگو آدم‌ِ عزيز زندگی‌ت دست بگذارد روی حساسيت‌ها و دوست‌نداشته‌ها و خط قرمزهات، بعد بايست عقب، واکنش خودت را تماشا کن، واکنش‌های خودِ واقعی‌ات را.

صورت‌های کاغذی -- سيلويا پرينت

لایک می زنم ... اما کم است ... دلم می خواهد هزار تا لایک بزنم ... برای این چند جمله و آن همه بار ِ سنگینی که توش است ، یک لایک کم است ...

هی آیدا ... چکار می کنی تو با این دل ِ سر به هوا ؟ ... هیچ حواست هست ؟ ... هوووم ؟؟

سمایل ات می ...

siahesiah — Mon, 14 Dec 2009 07:38:05 GMT

آهنگ " سزامه " علی لهراسبی را دوست داشتم ... حیف که کپی از یک آهنگ ِ دیگر بود ...

Despina Vandi خواننده زن یونانی ، Gela Mou را به معنی smile at me در سال 1994 در آلبومی به همین نام ، منتشر کرد .

آهنگ نرم و لطیفی است ...

اصل آهنگ را از اینجا بشنوید :

http://tookayetanha.persiangig.com/audio/Despina_Vandi_-_Gela_Mou.mp3