آدم های کوچکی که می خواهند ادای آدم های بزرگ را در بیاورند ، سکوت می کنند . سکوت ، کار ِ ادم های بزرگ است . اگر آنقدری بزرگی که می توانی سکوتت را تا گور ببری ، سکوت کن .. اگر نه ، سکوت کردن از آدم های کوچکی مثل تو ، یک آدم ِ کینه جو می سازد که از تمام ِ عالم و آدم طلبکار است و تقصیر ِ تمام مشکلاتش را گردن ِ این و آن می اندازد . آدم همیشه باید پای درست و غلط کارهاش بایستد. و این همان چیزیست که آدم را بزرگ می کند .. رشد می دهد ... می سازد .. ارزشمند می کند .. یا برعکس ...
خوابت را دیدم دیشب... نمی دانم چه بود ... فقط می دانم هراسان از خواب پریدم ... فقط می دانم چشم هات هراسان بود ... و خیس ... و من درد کشیدم .. خیلی ... خیلییی ...
کاش یک کلمه برایم بنویسی که خوبی ... خوب که ... می دانم ... فقط بنویس هستی ... فقط همین ... دلم آشوب است ... دلم ... برای ات ... آشوب است ...
